Tabii bu arada kimsenin, aklından geçse bile söyleyemediklerini inanılması güç bir cesaretle- hatta buna deli cesareti bile diyebiliriz- dillendiren bir kadın olarak tarihe geçeceğini de rahatlıkla ifade edebiliriz.

Bundan sonra kimileri onu kahraman yapacak, kimileri de transseksüel oluşundan hareketle aşağılamaya yeltenecek.

İşte, Ersoy’un, hakkında savcılık tarafından soruşturma başlatılan ve 2 yıla kadar hapis cezasıyla yargılanmasına sebep olabilecek sözleri: "Tamam vatan bölünmez, bilmem ne olmaz ama göz göre göre de bu çocukları bütün analar doğursun, toprağa versinler. Bu mu yani? Bir çocuğun ne demek olduğunu ben sizler gibi bilemem. Ben anne değilim, olamayacağım da. Ama insan olarak o anaların yüreğinin nasıl cayır cayır yandığını ben anlayamam ama anneler anlar. Başkalarının masabaşı savaşı için evladımı harcayamam. Bir oyun oynanıyor ve biz bunların oyuncağı oluyoruz.”

Bu sözlerin muhatabı olan diğer jüri üyesi Ebru Gündeş ise garantici bir edayla “İnşallah Allah bana bir oğul nasip eder de anlı şanlı askere yollarım” deyince Ersoy yine cevabı yapıştırıyor:

“Ondan sonra da ölüsünü eline alırsın.” İnanılmaz ama gerçek. Gündeş devam ediyor:

“Bu devlet için, bu topraklar için, bir kadın olarak ne gerekiyorsa yapabilirim.Benim oğlum da aslan gibi yapar. Eğer bunun için kaderde ölüm varsa, alnımıza yazılmış böyle bir şey varsa, onu da yaşayacağız. Bunun için şehitler ölmez, vatan da bölünmez zaten” Ve Ersoy’dan yine yanıt hazır:

“Şehitler ölmez vatan bölünmez' hep aynı klişe laflar. Hep bunu söylüyoruz zaten. Çocuklar gidiyor, kanlı gözyaşları,cenazeler... Klişeleşmeş laflar"

Bir an dehşete düşüyor insan değil mi? En cesur olanının bile mırıldanarak dillendirebildiği bu sözlerin bir televizyon ekranından gümbür gümbür söylenilebilmesi ve üstelik salonun yarısından da alkış alması ne ilginç.

Ersoy’un dudaklarından dökülen cümleleri aslında bir şehit annesinden işitmek daha doğal gelebilirdi bize. Acısını yüreğinde hisseden bir anneden. Ama Türkiye, bir kitabı dolduracak nedenler yüzünden böyle bir ülke değil. Rusya’daki anneler “Oğullarımızı Çeçenistan’a göndermeyiz”, ABD’dekiler “Çocuklarımız Irak’ta ne arıyor?” diye yürüyüş yapabilirler, konuşabilirler ama Türkiye’de bu imkânsız.

Peki Bülent Ersoy’u böyle konuşmaya iten etkenler ne olabilir?

Gerçekten yüreği mi yanıyor, kahraman mı olmak istiyor, yoksa bir misyon mu yüklenme peşinde?

Hatırlardadır. Bülent Ersoy 12 Eylül darbecilerine yıllarca kafa tutmuştu ve hermafrodit gibi ortalıkta gezinmek yerine cinsiyet değiştirip kadın olduğu için kendisini sahneye çıkarmayan Kenan Evren’i affetmeyeceğini çok ağır sözlerle ifade etmişti. Aslına bakılırsa Süleyman Demirel’in kendini hapislere atan, koltuğunu altından alan Kenan Evren’le bu denli halvet olduğu dikkate alınırsa hangi tavrın daha asil olduğu kolayca ortaya çıkabilir. Bu yüzden ülkemizi bir işkence tezgahına döndüren 12 Eylülcülerin lideri Kenan Evren’in kuyruğundan ayrılmayan ve “sanatçı” adı verilen kıl kuyruklarla mukayese edildiğinde Bülent Ersoy’un hayli şahane bir duruşu olduğunu söylemek çok mümkün.

Gelen haberlere bakılırsa Ersoy yargılanacak. “Suç” yayın yoluyla işlendiği için ceza bir kat daha artabilecek ve şarkıcı belki de 4 yıl yapis cezası alabilecek.

Ama şu bir gerçek, Bülent Ersoy, nasıl 1980 darbecilerinin insanlık dışı tavrıyla dünya çapında tanınır hale geldiyse bu kez de aynı şey yaşanır. Özellikle de söz söyleme özgürlüğünün, 301. maddenin bu denli gündemde olduğu ülkemizde Ersoy üzerinden bir özgürlük platformu açılırsa gerçekten de son derece enteresan bir durum olur Türkiye açısından.

Haydi hayırlısı.