ASLI TUNÇ

    Bu yazıyı yazarken bir yandan da dünyanın en ünlü video paylaşım sitesi YouTube’a (youtube.com) en son konulan videolara göz atıyorum. Neler neler yok ki bu sitede?

   Doğrusu benim en son favorim ders sırasında cep telefonu çalan öğrencinin elinden telefonunu kapıp yere fırlatan ve sonrasında sakin bir şekilde derse devam eden profesör videosu. Politik, komik, romantik her tür görüntü burada. Haftasonunda basınımızda Ege’de Yunan ve Türk savaş uçaklarının “it dalaşı”nın YouTube’da nasıl “ağız dalaşı”na dönüştüğünü yazıyordu. Peki bu YouTube nasıl çıkmıştır? Nasıl bir evrendir? Kendi kültürünü nasıl oluşturmuştur? Haberciliğe, siyasete ve topluma yansımaları nelerdir? Bu sorular çerçevesinde dilerseniz son dönemin bu ilginç olgusuna bir göz atalım.

   YouTube aslında çok yeni bir oluşum. 2004 yılının sonralarında bir partide yirmili yaşlardaki üç Amerikalı genç çektikleri video görüntülerini internet üzerinden tıpkı fotoğraf gibi arkadaşları arasında paylaşmanın ne güzel olacağından bahsederler. Bu sadece partide konuşulup geçilen bir hayal olarak kalmaz ve Chad Hurley, Steve Chen ve Jawed Karim sanal bir video köyü kurmak için işe koyulurlar. Aslında temel amaçları insanların seyahat videolarını paylaşacağı bir websayfası kurmaktır ama çok geçmeden iş bambaşka bir boyuta doğru gider. Geçen yılın Nisan ayında bir hayvanat bahçesine yapılan gezi videosuyla başlayan YouTube’da şu anda tam 100 milyon video var. Her 24 saatte 65,000 yeni video YouTube’a konuyor. Geçen ay YouTube’un ziyaretçi sayısı 35 milyon civarındaydı. Her geçen gün ise YouTube’a aktif olarak video koyan 70,000 kişi bulunuyor. Kuşkusuz tüm videolar bedava. Sadece dijital kamerayla çekilmiş görüntüler 10 dakikayı aşmamalı yani 100 megabyte’ı geçmemeli. İçerik olarak kuşkusuz pornografik, ırkçı, hakaret ya da nefret içeren ve suç teşkil edecek videolara izin verilmiyor. Bunu denetleyen de sadece 60 kişilik bir YouTube ekibi. Tabii ki tüm görüntüleri filtre etmek imkansız ama özel bir şikayet olduğunda bu kişiler devreye giriyor. Websitesinde amatör film yönetmenlerinin çetiklerinden, televizyon program arşivlerine, ünlü rock gruplarının video kliplerinden eski reklamlara ve kişisel amatör görüntülere kadar geniş yelpazede görüntü var.

   YouTube’un en büyük özelliği Windows Media Player, Realplayer ya da Apple’ın Quicktime Player gibi ek video oynatıcı programlarını yüklemeden websayfası üzerinden videoları kolaylıkla açabilmek. Kuşkusuz bunda internet bağlantı hızlarının artmasının, ADSL kullanıcılarının çoğalmasının ve kesintisiz internet bağlantısının ucuzlamasının etkisi var.

   2005 yılının sonuna kadar ordan burdan finansal destekle ayakta durmaya çalışan YouTube aslında iş modelini reklama dayanacağını açıklıyordu. 2006 Mart’ıyla beraber websitesine reklam koymaya başlandı. YouTube bugün teknolojinin yanısıra iş dünyasında da müthiş bir başarı modeli olarak inceleniyor. Gittikçe artan popüleritesi karşısında hiçbir medya şirketi YouTube’a kayıtsız kalamadı. Telif hakkı problemini NBC, CBS, Universal Music, Sony BMG ve Warner Music gibi şirketlerle reklam gelirlerinin bir kısmı karşılığında anlaşma yaparak çözdü. Bildiğiniz gibi en son olarak da 16 Ekim’de Google 1.65 milyar dolara YouTube’u satın aldı. Bu satış YouTube’u alternatif bir mecra olarak gören genç kullanıcılar tarafından pek hoş karşılanmadı ve sitenin özgürlükçü ruhunu yitireceği üzerine tartışmalar başladı. Ancak ne olursa olsun YouTube Devrimi adı verilen gelişme yavaş yavaş politik kampanyalara da sızmaya başladı. Hatta Amerika’da seçim öncesi ırkçı sözleri ağzında kaçıran bir senatörün başını bile yedi. Bu politikacı YouTube’da afişe edildikten bir hafta sonra kamuoyu yoklamalarında dibe vurdu. Görünen o ki, binbir türlü başka hesapları ve bağlantıları olan ana akım medyanın gözünden kaçanlar artık YouTube’a takılacak ve kanımca hepimizin ipliği yakında YouTube’a çıkacak.

Bu yazı www.gazetem.net'ten alıntılanmıştır.