İSTANBUL-Ankara yolunda, Bolu’ya yaklaşırken tünelden çıktığınızda, 30-40 kilometre ileride, tabelasında, "Cafer Usta" yazan ahşap bir lokanta var.

İçeri girdiğinizde, duvara asılı yaklaşık bir metrelik bir levha gözünüze çarpıyor:

"FİŞİNİ ALMAZSAN AYDINLIĞI GÖREMEZSİN. LÜTFEN FİŞİNİZİ ALINIZ"

Lokantanın işletmecisi Bayram Gül’e soruyorum;

- Niye böyle büyük bir levha asmak ihtiyacını hissettiniz?

- Ülkemizin, aydınlığı görmesi için, herkesin fiş alması gerekiyor. Hıncal Uluç yazmıştı, Amerika’da dağ başında bile fişsiz satış yapmıyorlarmış.

Burada da öyle... Vatandaş ne kadar çok fiş alırsa devletin o kadar çok geliri olur. Daha az borçlanır, daha az faiz öder...

Maliye Bakanı’nı ilk gördüğümde, İstanbul’dan karayolu ile dönerken, bu lokantaya uğramasını söyleyeceğim.

DAĞ BAŞINDAKİ FİŞ

Şimdi gelelim Hıncal Uluç’un yazdığı olaya...

"Amerika’da bir kentten 80 kilometre uzakta, bir kenarında, ikinci el kitap satan bir dükkancık buldum. Dükkan da değil. Evin bir odası. Oradan, bir kitabı pazarlık ederek satın aldım. 10 dolar dedi ben iki dolara aldım. Yani o kuş uçmaz, kervan geçmez dağ başında, o eski kitaba ödediğim parayı bir ben biliyordum, bir yaşlı kadın, bir de Allah. Yaşlı kadın, yazar kasa ile KDV fişi kesti.

Az uygar, çok bilinçli bir vatandaş olduğu için mi? Hayır, Amerikan Vergi Müfettişleri IRS adamlarından ödü koptuğundan...

Amerika’da adam öldür, vergi kaçırma. Yasalar öyledir.

Bizde fiş verilmez. Az uygar iş yerlerinde sorulur; "Fiş ister misiniz?" diye...

Fiş istemeyi ayıp sayar, "Yok canım" deriz. Fiş istemezsek, belki üç kuruş iner diye de düşünürüz. Bıraktığımız fişin bedelini aslında Devletten çalıp, o işyerinin sahibine bıraktığımızı düşünmeyiz.

Halk haklarına sahip çıkmazsa, bir adım öteye gidemeyiz."