Fotoğraf  Dernekleri bugün artık nasıl olmalı, neler yapmalı, neleri terketmelidir ?

Fotoğraf dernekleri, her kurumda olduğu gibi günümüz teknolojisini takip etmeli, artan üye sayısı ve istekleri doğrultusunda kendini sürekli yenilemelidir. Ticari fotoğrafçılar ve amatör fotoğrafçıların birçoğunun siyah beyaz fotoğrafı terk etmelerine rağmen halen siyah beyaz fotoğraf çalışmak isteyen gruplar ve kişiler vardır. Dolayısıyla dernekler bu atölye çalışmalarını ve karanlık odalarını terk etmemeli, birkaç kişi ile de olsa sürdürmelidir.

Bu arada, günümüzde beyaz oda olarak tanımlanan bilgisayarda düzenlemeler yapma konusunda gerekli ekipmanları temin ve yazılımların öğrenilmesi konusunda üyelerinin becerilerini artırmaya yönelik çalışmalar yapmalıdırlar. Üyelerinin bilgisayar ve iletişim teknolojilerinin nimetlerinden yararlanabilmesi için imkanlar sağlamalı ve eğitim kazandırmalıdırlar. Fotoğrafın yanı sıra temel sanat eğitimi verilmeli, seminer ve sohbet  toplantıları ile geliştirilmelidir.

Terk etmesi gereken nedir sorusuna pek fazla cevap bulamıyorum. Ancak, durağanlığı ve kendi amaçları doğrultusunda olmayan faaliyetleri söyleyebilirim.

 
Derneklere üyelik kriterleri ne olmalıdır, nasıl belirlemelidir,  üye portföyü nasıl olmalıdır?

7 den 70 e her seviyede tecrübeye sahip insanlar, pardon yasa gereği 18 yaş üstü olmalı, dernek çatısı altında fotoğraf aşkını paylaşabilirler. Asıl amaç fotoğrafta daha iyiye olmalı.

Üye olacak kişiler öncelikle temel fotoğraf eğitimi almış olmalılar. Tecrübeli olan kişiler bir veya birkaç portfolyo veya yaptıkları çalışmalardan oluşacak bir dosyayı üyelik başvurusu sırasında vermeliler

Üyeler, dernek bana ne verecek sorusunu sormak yerine ben dernek için ne yapabilirim, nereden tutup kalkındırabilirim sorusunu soracak görüşte olmalı. Birlik ve beraberliğin gücünü fark etmeli ve bu gücü fotoğraf adına kullanmalı. 

Bence, yaş, meslek, zengin, fakir, siyasi görüş farkı gözetmeksizin, fotoğrafa gönül vermiş insanlar topluluğu, fotoğraf dernekleri için ideal üye portföyünü oluşturur.

Özgün fotograf atölyeleri fotograf derneklerinin çatısı altında oluşturulup desteklenmeli midir ?  

Temel Eğitim Seminerlerini alan kişileri, derneğe bağlayacak ve istediği alanda (doğa, makro v.b.) gelişmesini sağlayacak çalışmalar yapılması ancak atölyeler sayesinde mümkün olabilir. Bu nedenle, kesinlikle farklı konularda atölye çalışmaları olmalı ve geliştirilmelidir.

Ya da fotograf ustaları kendi atölyelerini kendilerine ait mekanlarda mı oluşturmalıdır ? 

Elbette, bir başka yol da budur. Fakat fotoğraf, ülkemizde, maalesef henüz gelir getirici bir ürün değildir. Bu nedenle, birçok fotoğraf sanatçısının böyle bir imkanı yok, olması da yakın zamanda mümkün görülmüyor. Ticari olarak tanıtım fotoğrafçılığı yapanlar da, bu bilgilerini ticari kaygılarla paylaşmak istemiyorlar.

Her ikisi de Fotoğraf Derneklerince desteklenip gelişmelerine ön ayak mı olunmalıdır?  

Elbette her iki yöntem de desteklenmeli ve geliştirilmeli.

Çağdaş bir yaşamda/dünyada fotoğraf derneklerinin yeri nerededir?

Günümüz demokratik toplumlarında sivil toplum örgütlerinin yeri ve önemi tartışılamaz. Gelişmiş toplum olmanın kriterleri bazen tüketim yelpazesi ve oranları ile ölçülüyor, fakat bireylerin kişisel nitelikleri, toplumun örgütlenme biçimi, sanatla ilişkileri de önemli kriterler arasında olmalı. Bu nedenle fotoğraf dernekleri STK’lar içinde önemli bir konumda olmaya devam edecektir.

Bir fotoğraf derneğinin bugünkü koşullarda işlevi ve öncelikli aktiviteleri ne olmalıdır. Örnek; üniversitelerde bu kadar fotoğraf bölümü açılmışken dernekler fotoğraf eğitimi vermeli midir?

Üniversitelerde fotoğraf bölümü açılması başka, derneklerin fotoğraf eğitimi veriyor olması tümü ile başka bir hizmettir.

Günümüzde, dijital fotoğraf makinelerinin yaygınlaşması sayesinde her kesimden insanın fotoğraf öğrenmek isteği ortaya çıkmıştır. Örneğin; ilköğretim ve lise öğrencileri veya üniversiteden yıllar önce mezun olup, iş telaşı, evlilik, çocuk derken yıllarını geçirmiş, sonra biraz rahatladığında içinde kalan hobilerini gerçekleştirmek isteyen insanlar derneklerde öğreniyorlar. Ayrıca, büyük şehir ve iş stresinden bunalıp nefes alacak bir pencere arayan veya emekli olduktan sonra eşini kaybetmiş insanlar fotoğraf öğrenmek istediklerinde nereden fotoğraf öğrenecekler? Günümüzde, yüzlerce insan dernekler sayesinde fotoğraf öğrenmektedir. Elbette, temel eğitim sadece bir başlangıçtır. Sonra, kimin nereye kadar ilerleyeceği; kişinin azmine, yeteneklerine ve ne kadar vakit ayırabileceğine bağlıdır.

2000 li yıllarda hızla ilerlerken dernekler ne gibi  etkinlikler yapmalıdır,  Sempozyum yapmalı mıdır? Yarışma düzenlemeli midir? Neden?

Yıllardan beri yapılan etkinlik başlıkları standart. Sergi, gösteri, panel, sempozyum, fotoğraf günleri… Zamanla biçimleri ve içerikleri değişiyor. Günümüzde, dia gösterisi yapmak isteyenler azaldı. Dijital fotoğrafla birlikte projeksiyon gösterileri öncelik aldı. Son yıllarda dernekler, kulüpler ve kişiler web sayfaları düzenlemeye başladı. Bazı sitelerin bu sayede binlerce üyesi oldu. Tartışmalar, hatta yorumlar ve yarışmalar internet üzerinden yapılır oldu. Her yıl ülkemizde düzenlenen fotoğraf yarışmalarının sayısında önemli artışlar olmaya başladı. Belediyeler, Dernekler, Kulüpler, Kurum ve Kuruluşlar kendi beklentileri doğrultusunda yarışmalar düzenlemeye başladılar. Bunların sonucunda kataloglar yapılıyor. Bütün bu çabalar bazı yörelerin ve kurumların kendilerini daha fazla anlatma ve tanıtmalarına hizmet ediyor. Yarışmalarda katılımın artması fotoğraf kalitesinin yükselmesine yol açtı. 

Bundan sonrası için fotoğraf derneklerinin hedefleri neler olmalıdır? 

Ülkemizin doğal ve kültürel zenginliklerini belgelemek, tanıtmak ve koruma bilinci oluşturmak adına yapılacak çok iş olduğunu düşünüyorum. Bunu bir doğa fotoğrafçısı olarak gözlemlediğim için söylüyorum. Elbette fotoğraf adına yapılacak daha çok iş var. Dünya çapında kaç fotoğraf sanatçımız var sorusuna maalesef çok cevabını veremiyoruz. Fotoğraf derneklerimizin sayısı gelişmiş ülkelere kıyasla nasıl sorusunun cevabını da bilemiyorum. Mevcut fotoğraf derneklerimiz arasındaki işbirliğinin ve dayanışmanın maalesef yeterli düzeyde olduğunu söyleyemem. Birbirlerini rakip olarak görmekten vazgeçip, fotoğraf sanatının gelişmesi adına, birbirlerinden nasıl daha iyi yararlanabileceklerini araştırmalılar.

Belgelemenin önemini, ben “Sulak Alanlar” konusunu çalışırken bizzat yaşayarak gördüm. Zira, birkaç yıl öncesine kadar göl olan alanların çölleştiğini, kuş cenneti olan alanlara artık kuş gelmediğini, orman olan yerlerin sadece çalılarla kaplı olduğunu gözlüyoruz. Ayrıca, doğa fotoğrafı çalışan hocalarımızın 25-30 yıl önce çektikleri fotoğraflarla yaptığı gösterilerde bunu maalesef daha açık bir şekilde görüyoruz. Bu nedenle, derneklerin doğa konusunu ciddiyetle ele alıp çalışmalarının gerekliliğine inanıyorum. Yoksa, torunlarımıza  sadece “Bir zamanlar….. “ diye başlayan masallar anlatmakla yetineceğiz.

Ahmet BOZKURT