Ey Halkım !
Dünyanın en yürekli,
Gelenekleri en güzel,
En paylaşımcı halklarından biri olan halkım:
Çerkes Halkı !
Emperyalist güçler seni vatanından etti,
Dünyanın dört bir yanına savurdu.
Dört elle tutundun gittiğin yerlere.
Ama hiç de kolay olmadı.
Önce kimliğinden soyundurdular seni,

Üzerinden yüz yıl geçmiş olan Ermeni soykırımını "sözde" diye ifade eden bir toplum neyle, nasıl yüzleşebilir ki?
2015 yılında Türkiye çok büyük yaptırımlarla karşılaşırsa, çok büyük bir travma yaşanacak. Bununla ilgili ne devletin, ne entelektüellerin, ne de üniversitelerin bir planlaması var.
Cumhuriyet kurulduğundan beri yirmibeş kez baş kaldıran Kürtler’le yüzleşemeyen, sorunları sadece kanla ve ezerek çözmek isteyen bir devlet ve toplum ne ile yüzleşebilir ki ?
Marmara Bölgesi Çerkesleri’nin tamamını sürmeyi planlayan ve bunu yürürlüğe koyan, Çerkeslere “hain” damgası vuran bir devlet Çerkesler’le nasıl yüzleşebilir ki?

Bütün Türkiye ve Çerkesler ÇHİ’yi tartışmaya devam ediyor.
ÇHİ’nin söylemleri, projeleri ve eylemleri ile oluşturduğu dip dalgası toplumu derinden sarsıyor, yol gösteriyor.
Demokrasi güçleri ve halkın dostları Çerkesler’in bu çıkışından son derece memnun. Çerkeslerin, haklarını talep ederek demokrasinin alanını genişlettiğini görüyor, bunu büyük bir sevinçle karşılıyorlar. Ancak, ırkçı, ülkeyi tek tipleştirmek isteyen faşist anlayışlar, ÇHİ’nin çıkışından son derece rahatsız oldular.
Her türlü karalama ve saldırıyı yaptılar. Hiç şaşırmadık. Zihnen hazırdık ve bekliyorduk. Bu saldırıları yapanlara karşı hukuki ve ideolojik anlamda her türlü mücadeleyi verilecektir.

ÇHİ 3 Şubat 2011 tarihinde kuruldu.
Kuruluşundan çok kısa süre sonra da peşpeşe iki miting gerçekleştirdi. Çerkes halkının nezdinde çağrıları ciddiye alınan, desteklenen, en fazla tartışılan, konuşulan ve taşlanan oluşum haline geldi. Çerkes toplumunun dinamizm kazanmasında, yakınmadan tavır almaya ve tepki verir hale dönüşmesinde önemli bir kilometre taşı oldu.
Bu süreci anlayabilmemiz için geçmişten geleceğe bir projeksiyon tutmamız gerekiyor.

Salon toplantıları hep beni sıkmıştır. Benim biraz köylü, muhalif ve çocuksu kimliğim salonlarda hep eğreti durmuştur. Mecburiyetten taktığım kravat, düğmesini iliklemediğim gömleğimde bir türlü düzgün durmaz.
Ben sokakların, meydanların ve halkın çocuğu olmayı önemsedim. Mücadele edenlerin safında, meydanlarda olmaktan yana oldum. Asıl mesajın meydanlardan verileceğine inandım.

Türkiye demokrasisi inişli, çıkışlı, kanlı, savaşlı, seçimli, darbeli, vesayetli çok zorlu bir biçimde ilerlemeye çalışıyor. Bu süreçte her kişiye, kuruma,etnik topluluğa, cemaate ve farklılık iddiasında olan bütün kesimlere önemli sorumluluklar düşüyor.
Demokrasi mücadelesinde başkalarının mücadele etmesini bekleyip, sürecin
sonunda hak almayı umanlar büyük bir hayal kırıklığına uğrayacaktır. Her
kesim doğal olarak kendi haklarına öncelik vermektedir. Çünkü Türkiye'de tüm kesimler son derece yorgun, yaralı ve fazlasıyla hırpalanmış durumdadır.
Fazlasıyla hırpalanmış farklı kesimlerin diğer kesimlerin sorunlarını çözecek ne bilgi birikimi, ne gücü, ne de örgütlülüğü vardır. Toplumdaki her farklı kesim kendi sorunlarını öncelediğinde zaten demokrasiye de katkı sunmaktadır.

Sabah erkenden uyanıyoruz.
Dombay nedense bana çocukluğumdaki su değirmenini hatırlatıyor. Çünkü her taraftan su çağıltısı sesi geliyor. Buzul kar sularının oluşturduğu onlarca dere çağıldayarak akarken Teberda Nehri'nin başlangıcını oluşturuyor.
Serin, yağışlı ve oksijeni çok fazla olan bir atmosferdeyiz.
Pazar günleri teleferiklerde uzun kuyruklar oluyormuş. Onun için mümkün olduğunca hızlı hareket edip teleferiklere erken gitmemiz gerekiyor. Yüzlerce turist otobüsü oteller çevresinde bulunuyor.

5 Şubat 2012 pazar günü Çerkes Hakları İnisiyatifi'nin İştişare Kurulu
Toplantısı'nın ikincisi gerçekleştirildi.
Son derece ilgili, elini taşın altına koyan insanlarımızın katıldığı bir toplantı
oldu. Son derece orjinal ve ilgi çeken bir barkovizyon gösterisi yapıldı. Yapılan
sunumlardan sonra, "Çerkes Kadınları Teavün Cemiyeti"nin Yönetim Kurulu
Üyeleri Şamil Vakfındaki toplantılarına geçtiler.

Sabah saat 04.00.
Kurduğumuz telefonlar peşpeşe çalmaya başlıyor.
Hemen fırlıyoruz yataklardan. Yüzümüzü yıkayıp sıkıca giyiniyoruz. Çünkü bu sabah hava oldukça soğuk.
Akşamdan hazırladığımız valizlerimizi alıp 10 dakika içerisinde aşağıya iniyoruz. Dombay'a çıkınca havanın soğuk olacağını, yanımıza kalın şeyler almamızı tembih etti dostlarımız.
Makam aracımız sarı Gazelle minibüsümüz ve kaptanımız Arıkbaşılı Sedat hazır bekliyor. Diğer evde kalan genç arkadaşlarımızı alıyoruz. Minibüse istif oluyoruz. Biraz zor sığıyoruz bu sefer aracımıza. Çünkü eşyamız bir hayli fazla.

Dünya ve Türkiye 21. yüzyılda köhnemiş baskıcı zihniyetleri, diktatörlükleri devirerek yol alıyor. İnsanlar daha fazla haklar, daha fazla refah ve barış istiyorlar. Bu yolda verilen mücadeleler her gün daha fazla yükseliyor.
Yaşadığımız bu süreçten iç ve dış dinamiklerin etkisiyle Türkiye de hızla etkileniyor. Gerek Avrupa birliği sürecinin getirdiği demokratikleşme adımları, gerekse içeride yükselen muhalefetin mücadelesiyle Türkiye’de de hızla bir dönüşüm yaşanmaktadır. Artık söylenemeyenler söylenebilmekte, yapılamayanlar yapılabilmektedir.