Kim nereden bilsin karşısındakinin yürek acısını. Kim kime duyurabilmiş ki içindeki feryatlarını karşında anlamayan biri olduktan sonra. El nereden bilecek ki aynı bedbaht olmuş geçmişteki acı yaşantıyı, kendiside benzerini yaşamamışsa. Anlatsam duyar mısın; içimde kavrulan, kalbimde taşıdığım acı gerçeği. Dinlemek ister misin, şimdi iş işten geçtikten sonra suskunluğumu bozsam? Kaldırır mı yüreğin sıra bana gelmişken haykırmak. Gücün yeter mi ağır sözlerimi kaldırmaya? Alışkınsındır sen su üstüne çıkmalara! Benden daha baskınsın ya, yine bulursun verecek bir cevap bana.

O kadar çok düşündüm ki,insanlar neden incir çekirdeğini bile doldurmayacak bir sorun yüzünden birbirlerine giriyorlar. Neden basit olduğu kadar çözülmesi de kolay olan konular için yorganı yakmayı göze alabiliyorlar. Değmeyecek basit bir şey yüzünden birbirlerini kırabilme safhasına geliyorlar. Basit olan, boş olan, konusu bile olması imkansız herhangi şeyler için nasılda kavgayı büyütebilecek sorun bulabiliyorlar hayretler içerisindeyim. Anlamıyorum minnacık bir şeyler yüzünden dargınlığı göze alabiliyorlar. Halbuki biri susup ötekini dinlemeye çalışsa, o sözünü bitirince de diğeri savunmasını yapsa ne kadar güzel sonuçlar çıkacak.

Sonu olmayan çaresiz bir aşktı benimki
Gönlümde fırtınalar estiren,kalbimde isyanlar yaratan   
Çaresi bulunmayan kalp hırsızıydı o
Sevdirdi kendisini bana zamanında  
Asla  sevemem  diye düşünmüş olsamda
Kalbimden vurmuştu
Şimdi ise bir intikam ateşi sarmış beni
Aldanmıştım güzel gözlerine
Büyülemişti beni sözleriyle
Birde kendisini görmeliydinizki ne şahane
Kısacası bi dahiydi o benim için
Vazgeçilmezim olmuştu kısa sürede
Nefret ettiyimimi düşünüyorsunuz?...hayır aksine...
Onun sayesinde öğrendim herşeyi
Yapamam dediyim birşeyleri keşfettirmişti bana
Aşık olmayı;
Karşılıksız sevebilmeyi;
Beklentisiz savaşabilmeyi;
En darmatik fakat bi okadarda hayat tecrübesi denilen acı gerçekleri;
Erkeklerin kızların gruruyla nasıl oynayabildiklerini;
İsyanlarımı sözlerle değil,şiirlerde anlattırabilmeyi
Buna rağmen kızamıyorum yinede sana
Çünkü hayata dair yeni tecrübeler edindim
Herşeye rağmen teşekkürederim
Sonu beni yaksada
Herşey bitmiş olsada
Senden birşeyler öğrendim şahsın adına
Çok teşekküredrim
Birzamanlar  vazgeçilmezim olan şahısa.....

Nurdan Merve VURAL

Kimi insanlar vardır yaşadıklarını yazılara aktarır,kimileri vardır şiirlere döker,kimisi de anlatmayı sever ve bu şekilde paylaşılır tüm görsel yaşanmışlıklar. Bazıları vardır susmayı seçer içinde yaşar tüm haykırışlarını,okurken fotoğraflandırır, okuduğunda o hikayeyi kare kare canlandırır yaşadıklarını, kendini bulur yazılarda baş rol oyuncusu olarak, aslında herkese ayrı ayrı rol verilmiştir oynaması için,, ve herkes kendine düşen payını senaryolara döker dramatikleştirir öyküsünü, kimi ise umursamaz hayatla dalgasını geçer ya da acıyı mutluluğu içinde yaşar ama her şeyi komediye dökmesini bilir, yetişkin olsa bile çocuk gibi yaklaşabilir tüm olumsuzluklara..

Genç kız bir hışımla ayağa kalkıp masayı terk etmişti. Gözleri yaşaracak gibiydi. İçi öfke dolu olduğu gözlerinden okunuyordu. Aleni, belliydi ağlayacağı, bir dokunsan hıçkırıklara boğulacak güzel gözlerinden yaşlar süzülecekti, sel olup gidecek, iki gözü iki çeşme, ağladı ağlayacaktı. Kim bilir, hangi sebep, hangi çaresizlik, hangi sözler incitmişti yüreğinde beslediği aşk bahçesini? Kim bilir hangi duyduğu sözler kurutmuştu ki gözyaşlarıyla suluyordu kalbinde beslediği aşk çiçeklerini.. Az önce aynı masayı paylaştığı delikanlı mı onu bu hale getirmişti. Neden susmuştu ki, sevgiliye karşı içini dökmemişti, neden içindeki acıyı haykırarak bastıramamıştı. Konuşamayacak kadar susacak kadar aciz miydi ? Aksine dışarıdan baktığınızda acımasız, hayatı umursamayan, bencil, ağlamak yerine ağlatacak kadar vurdum duymaz, üzülürse üzecek kadar çılgın, kendini haksızda olsa haklı çıkaracak bir kapasiteye sahip olduğu her halinden aşikardı..

Belki de her şeyin en güzeli ilkleri olmayabilir. Her ilk olanında iyi bi hatırası olmayabilir. Yaşanmışlıklar vardır. Geçmişte kötü hatıralar bırakır. Silinmeyen yaralar derin yaralar bırakır. Acısıyla tatlısıyla... bence buna rağmen anı yaşarken ne kadar acı çekip yüreğin mutluluktan ya da sevinçten atsa da parçalansa da geçen süre aşımından sonra belki bir tebessüm ile belki o yaşanmışlıktan ders çıkarıp sonraki yaşayacaklarının ya da yaşadığına göre adım atıp, geçmişte böyle idi bunu da bu şekilde yapıp aynı hataya düşmemek için geçmişe nazaran daha tedbirli adımları yaptığından emin olmaya, hatta yaptığının en güzelini yapmamızda faydası olabileceği gibi yeni düşünce yeni hedefler yeni tecrübeler edinmemize yol açar.

Duygularımı yazılarla bütünleştirip duygularımı,gördüklerimi, yaşadıklarım hakkındakı görsel ve duygularımı acığa çıkaracağım... böylelikle tüm okuyucularım ve hayranlarım tanımadığım tüm okuyucular ile birlikte yorum yapıp sohbet ederek gerek hayat, gerekse yaşamdaki gördüğüm yaşanmış olayları eleştirip hem kendimi geliştirecek daha çok kitap okuma yazma dinleme gibi alışkanlık sağlıyacağı için çok mutluyum.. bana bu desteği verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Sonuçta hayırlı bir vesileyle ilk adımımı atmama vesile oldunuz. Umarım yazılarım beğenilir. Olumlu ve olumsuz her türlü yorumlarınızı bekliyorum. Okunan ve yapılan her yorum beni adeta mutlu edecektir.. Şimdiden tüm okuyucularıma sabırla yazılarımı takip eden herkese teşekkürlerimi sunarım...
Kastamonu ABHAZlarından