Yoksa Atilla’ya özenen ve hanlığını da arkasına özenti olarak kullanan bir Türk boynun uzantısı, erdemli, şahsiyetli, lider, anlayışlı, gerçekleri görebilen, anlaşılır, sade, yiğit, bilgili,

bilgin, adil, alim, ölçülü, uygar bir şahsiyet midir? Bilemem.

Pekte önemli değil. Kendisi benim yazılarımdan rahatsız olduğu belli. Ama verilen cevaplardan da rahatsız. Yorumlar açıktır. Nasıl ki kendisinin yorumlarını yayınlamaktayım. Atilla beyefendinin sorunun sadece benimle olmadığını müşahade ettim. Benim gibi başkalarının da başkaldırışlarının temel, esas emarelerini çürütmenin hezeyanı içersinde.

İşte sorun budur. Sorun bu noktada başlamaktadır. Savunma içgüdüsü burada devreye girmektedir.

Tavuğun bahçenin kenarında ki ahırdan atılan inek küspelerini eşelemesi gibi bende Türk tarihini eşelemek niyetinde değilim. Bu benim ne alanım, nede görevimdir.

Elime geçen veya satın aldığım kitapları kendi görüş ve bakış açıma uygun şekilde okuduktan sonra usul usul notlarımı alırım. Diyeceksiniz ki sen bizim yazarların tarih kitaplarını okumuyor aksine bize düşman olanların tarih kitaplarını okuyorsun diyebilirsiniz. Bu doğrudur. Bunu bana söylemeniz konusunda yanılmadığınızı size bilakis bildirerek ayrıcada bu ayırımı yapabilme yetinizden dolayı da sizi bilakis takdir bile edebilirim. Biz sizlerinde bizim üzerimize yazılmış olan karalamaları, küfürleri, üstümüze attığınız lekeleri sabırla hiç gocunmadan okuyabilmekteyiz. Size de bizim tavsiyemiz bir zahmet bir Türk olarak uzun soluklar alarak, tansiyon ilaçlarınızı önceden içerek bir zahmet yazılanları okuyun derim. Hem o zaman bu tür yazıları da bizden okumamış ve bize sinirlenmemiş olursunuz.

Bu ülkede bizlerde sizlerle birlikte yaşadığımızı kabul ediyorsanız bizlerde vatan haini olarak sizin tarihinizle iç içeyiz, sizin TV yayınlarınızı seyrediyoruz, sizin gazetelerinizi okuyoruz, sizlerle kahvehanelerdeyiz, sizlerle sinemalardayız, sizlerle lokantalardayız,  sizlerle iş hayatındayız, sizlerle spor salonlarındayız, sizlerle ibadet için camilerdeyiz, sizlerle birlikte siyaset meydanların da ve partilerinizin içersindeyiz, sizlerle birlikte 1 Mayıs’ lardayız. Sizin küfürlerinizi her yerde dinliyoruz. Sizler hayallerinizi anlatıyorsunuz taki Adriyatikten Çin setti ne kadar, sizin ırkçı, şoven, milliyetçi söylemlerinizi dinliyoruz. Sizin Şamanlığınızı takdir etmek zorunda kalıyoruz, sizin tanrınıza ibadet ediyoruz, şeksiz ve şüphesiz ibadetlerinize tabiyiz, Sizin Sultanlarınızı, sizin Kuvayici millilerinizi, sizin Çakırcalı Efelerinizden böbürlenmelerinizi dinliyoruz. Bu durumda tabiî ki sizden bahsedeceğiz. Burası Yunanistan değil ki Yunanlılardan bahsedelim. İlkokul itibariyle sizin milli tarihi saraylarınızı geziyoruz. Sizin camilerinizi teravih namazlarıyla eda ediyoruz, kadir gecelerinde o cami senin bu cami benim diye koşturup Sultan kabirlerini ziyaret edip dualar okuyoruz, Sizin hırkayı şerif caminize gidip de “Allah humme salli ala ğala ğa seyyidine ne ğa Muhammad” diye tekbirler eşliğinde tavaflar yapıyoruz. Sizin hocalarınızın dizlerinin dibinde sopayla Elif Bayı öğreniyoruz. Her şeyimizle Türklere mahkum olmuş durumdayız. İşte biz bu çıkmaz sokaktan çıkmak istiyoruz hem de Türkiye de yaşayarak. Nasıl ki Türkler Avrupa Ülkelerinde yaşayarak yaşam kalitelerini geliştirmek için mücadele ediyorlarsa bizde aynısının tıpkısının peşindeyiz. Avrupa’da ki Türkler bize ilham veriyor. Böylelikle tabulardan da kurtulacağız.

Bizim köyün uç sınırlarına yani Manyas gölü kenarına Rusya’dan göçer Kazaklar gelirdi. Göçerler ve giderlerdi. Sonraları gidemez oldular. Bizim köyün sınırına yerleştiler. Zamanla bizim köyün sınırı onların oldu. Sonradan göçenlerle bizim köylüler savaştılar. Bizim köyden birisi vurulup öldüydü. Mahkeme yıllar sonra bizim köyün tapulu arazilerini Kazaklar köylülerine verdi. Kiliselerinin tepesinde çok uzun zamanlar Türk askerinin helikopterleri uçtu durdu. Sonraları bu insanlar Rusya’ya göçtüler. Birkaç aile kaldı. Bizim dedelerimizin ve babalarımızın bu insanlarla birçok dostlukları oldu. Hanımları Bandırma’ya pavyona içmeye gidenleri bile vardı. İyi alkol alıyorlardı. Çok büyük değirmenleri vardı. Kiliseleri ve papazları vardı. Papaz Müslüman olmuştu, onu Müslüman yapan Çerkez BEÇİ Hocaydı ve ilk Cuma namazını bizim köyün Çerkes camisinde kılmıştı. Papaz namaz bitiminde sola selam vereceğini bilen BEÇİ Hoca Papazın soluna oturmuş ve selamı sola vererek kafasını sola çevirince BEÇİ Hoca çenesine yumruk vurup sağa selam verdirtmiş. Anne dedem yokluk içinde Kazaklar köyüne gidip borç buğday aldığı arkadaşlarından bahsederdi. Babalarımızın çocukluğunda oyun oynamaya ve bir şeyler tırtıklamaya Kazaklar köyüne çocuklarla birlikte gittiklerini amcam anlatırken dinlerdim. Bunların Volga Kazakları mı Türk kazaklarımı olduğunu bilemem. Benim bahsettiğim kazaklar işte bunlardı.

Siz bana tarihi bilmiyorsun derken bunu kendim için hakaret kabul etmiyorum. Bilakis eksiklik olarak görürüm. Çünkü ben Türkçe konuşup, Türkçe yazıp ve Türkçe okuyabiliyorum. Gerektiğinde Latin alfabesi okuyabildiğim gibi de Kril alfabesini de okumakta zorluk çekmiyorum. Biraz zorlansam kendimi, babam gibi Osmanlıcayı da okuyabileceğime inanıyorum.

Şimdi burada anlatmak istediğim konuya gelelim. Kızım Boğaziçi Üniversitesini bitirmiş olduğu okulunda tarih hocasının anlatmış olduğu bir olay var. Tarih her zaman açık bir kapıdır. Her yeni çıkan bir belge tarihi bakışımızı değiştirir mealinde bir söz sarfettiğini bana nakletmişti. Doğrudur, bende okumadığım tarihi bilgiler fazlasıyla mevcut. Ben bir Türkoloji tarihçisi değilim. Sizin söylediğiniz gibi tarihi biliyorsun safsatasına da fazla ilgi göstermemekteyim. O sizin kendi yorumunuz ve kuruntunuz. Siz biliyorsanız yeterlidir. İnsanlar sizin gibi tek yönlü tarih okudukça hep kendilerini onun için haklı görmeye devam ederler. Bu bir hastalıktır. Yani bana göre siz hasta bir insansınızdır. Tek yönlü baktığınız tarihinizin hayrını görün.

Ben bir Adıge olarak sizin bana Çerkes, Çerkez veya Çerkeş demeniz beni pek enterese etmiyor. Bizler bu konuda sizin bölgelerinize göre ve şivenize göre tavır alarak konuşmamızda fazla önem taşımamaktadır. Bizler Adıgeyizdir. Kendi aramızda da bu şekilde konuşuruz. Bazı Adıgeler bu sizin şivelerinizden alınırlar. Ben alınanlardan değilim. Sizler ne derseniz deyin ben o değilim. Ben kendi dilimde ki Adıgeyimdir. Benim bu konuda daha önceden yazılmış uzunca da bir yazım vardır. Biz dil olarak net konuşuruz. Zaten net Adıgebze konuşmazsanız size karşı taraf alık alık bakar. Türkçe gibi bizde don lastiğine benzer bir dil yapısı yoktur. Ne tarafa çekersen bizim dilimiz o tarafa uzamaz. Türkçe dilinin % 48’ i yabancı dilden geçmedir. Arapça, Farsça, Yunanca, Bulgarca, Fransızca, Almanca, İngilizce gibi başka dillerden de Türkçeye aşırmalar vardır. Türkçe çok küt bir dildir. Hiçbir espüritelliği de yoktur. Dikkat edin bütün güldürüler İstanbul Türkçesini baz alırsanız diğer şivelerle konuşulmalarla kahkaha atılır. Güldürüler veya meddahlar hep anlaşılamama üzerine bina edilir. Karadeniz, Trakya, Muğla gibi yörelerin kırık Türkçesi ile kafa bulunularak eğlenilmeye çalışılır. Bizde öyle bir şey yoktur. Yapılan şakalar herkesin anlayacağı netliktedir. Türkçeyi bilememezlikten kaynaklanan espiriler olsa da asıl kaynak toplumun öz yapısı arasındaki farklılık üzerinde yaşanan bire bir realiteye uygun espirilerdir. Bizler Türklerde olmayan, olamayan ve hiçbir zaman olamayacak olan bir kız ve erkek birlikteliği içinde iç içe yaşamanın verdiği terbiye ile büyüdüğümüzden dilimizi de net konuşmak zorunda kalıp yanlış anlamamalara muhal bırakmamak içindir. Aksi taktir de güven ortamı biteceğinden gençler korkarlar ve kız ailelerine itimat sağlama babında hareketlerini kontrol etme ihtiyacı duyarlar. Türklerde bu öz güven yoktur. Türk erkek ve kız çocukları Adıgelere

imrenerek bakmışlardır. Şimdilerde Türklerle evlilikler son hızla arttığından bizimde adetlerimiz köy köy asimile olarak kaybolmaya yüz tutmuştur. Bir dili, bir milleti, bir kültürü kendi içinizde iç etmekten dolayı ise çok mutlusunuz. Ya böyle mi olmalıydı deyip bu kültürü, dili ve milleti yaşatabilmiş olsaydınız sizlerinde medenileşme çizginiz hızla birçok çıtayı atlatabilirdiniz. Siz bizi mahfedip yok etmekle insanlığa ve elinizdeki bir üst medeniyeti ötelemekle kendinize ihanet etmekte olduğunuzun farkında bile değilsiniz. Çünkü sığ bir derecede olan medeniyet üst bir medeniyeti kavrayamazda ondandır. Ben şehirde doğmama rağmen kimi zaman haftada bir, kimi zaman ayda bir, kimi zaman üç ayda bir, kimi zaman altı ayda bir, kimi zaman senede bir anamın ve babamın köyüne giderim. Kimi zaman bir gün, kimi zaman iki gün, kimi zaman bir hafta, kimi zaman on beş gün, kimi zaman bir ay, iki ay, üç ay, altı ay, sekiz ay kalmışlıklarım oldu. Bu dil, bu kültür ancak yaşanılarak anlaşılır. Yirmi dokuz harflik alfabeyi Balkanlardan gelen Türk Muhacırları hala yirmi küsür sene geçmesine rağmen doğru bir mantaliteyle konuşmasını becerememektedirler. Bizlerse elli dört harfli alfabemizi bırakıp da yirmi dokuz harfin içine ıkış tıkış sıkıştırıp derdimizi anlatmakta zorlansak da sizlerinde soydaşları en nihayet konuşmayı uslubuyla becerememekteler. Birde siz Türklerin üst seviyede ki dil ve kültürü benimseyip de konuşabilmenizin hiçbir zaman imkan ve ihtimali yoktur. Anca Çerkeslerin içersinde bire bir çocuk yaşta yaşamaları karşısında bu dilimizi becerebilmektedirler. Ben yıllardan beri uğraşmama rağmen becerememekteyim. Sizinse bu üstün kültürü anlayabilmeniz ne mümkün. Ne de konuşabilmeniz mümkündür. Ayaklarınızın dibinde ki bu üst kültürü ya farkına varamadan ya da bile bile tepmektesiniz.

Benim yazılarım benim düşüncelerimdir. Yeri geldiğinde kendimle ve başkalarıyla ilgili düşüncelerim faraza niteliğindedir. Demokrasinin olgunlaşması düşünce ve fikirlerin serbestçe aktarılmasıdır. Türklük için küfür savuranlar bugün serbestçe küfür savurabilmektedirler. Bu konu polis teşkilatı açısından önem arz etmiyor. Taki ne zamana kadar? Herhangi bir fiili eyleme geçesiye kadar. İşte kanunsuz bir eyleme geçildiğinde ise polis teşkilatı bu tür eyleme geçenleri ise teker teker bulundukları inlerinden de herkesi söküp alabilmektedirler. Polisin bilmediği hiçbir şey yoktur. Bu tür kişiler ve fikir üreten bizlerde polis teşkilatları tarafından bilinmekte ve gerektiğinde de adım adım izlenebilmekteyiz. Amacımızda zaten demokrasinin ve kanunların müsaade ettiği çizgide olmamızdır. Daha ötesi ise yeni demokratik kanunların çıkarılması içinse aşırı efor sarf edilmemesidir.

Nasıl ki PKK dış mihraklar tarafından beslenip iç mihraklı güçlerin desteklemesini devlet nasıl ki darbe üzerine darbe bindiriyorsa yarın biz Çerkesler olarak yanlış bir yöne ve yönlendirmeye tevessül edersek bizlerinde tepesine balyoz gibi bineceklerini bilmekteyiz. Biz halklarımızı Türkiye kanunlarının bize verdiği yetki doğrultusunda kullanıp demokratik yollardan talebimizi son noktaya kadar sürdüreceğiz.

Yani iyi bir vatandaş ve yurttaş olarak her zaman ki gibi kimseyi kırmadan, küfür etmeden, tahrik etmeden, şiddet kullanmadan bunu becermeye çalışacağız.

Bunun için örgütleneceğiz. Bunun için çalışacağız. Bunun için kaynaklarını yasal yollardan kanunlara uygun olarak temin etmeye çalışacağız.

Siz bize küfür eden Türklük uğruna ölebilen zatlara gelince sizleri Allah’a sonra Türkiye devleti polisine havale ediyoruz. Hiçbir olay kanunsuzluk çerçevesinde Türk polisinin elinden kurtulamaz. Sizin küfürlerinize hiç kimse ses çıkarmaz. Amma en ufak bir kanunsuz uygulamalarınız karşısında da kendinizi kodeste bulursunuz. Bunu da bilin derim.

Ogün Samart ve Hrant Dink olayları günümüzde artık geride kalmış olaylardır. Artık derin devlet sindirilmiştir. Eğer ki bu tür özenti içersinde olanlar var ise boşuna beklerler. Devlet küfür edenlerin peşine düşmüyor. Bu tür insanların gazını almış oluyor. Bir nevi deşarj etmiş oluyor. Tabiî ki bunu da anlayışla karşılamamız gerekiyor. Buna da ihtiyaç vardır.

Sayın Atilla Han bey. Saygılarımı, sevgilerimi ve muhabbetlerimi sunarım. Sağlıcakla kalın ve Allah’a emanet olun.

ağabeydegayijergn@gmail.com

 Ergün GÜLDAL