Kürt Kardeşimin Ne Zaman Senin Cenazen Benim Cenazem Olacak

Ya sev, ya terk et.

Şehitler ölmez, Vatan bölünmez.

Her şey Vatan için. Gibi sloganlara kıl olurum.

En sevmediğim günlerde Askerlerin aile, akraba ve arkadaşları tarafından uğurlanma zamanıdır.

Bu yazıyı aylar önce yazmış ama zamanımın kısıtlılığından yayınlayamamış ve Ramazan Bayramında da Kafkasya ya, Adıge’yin Başkenti Miyekoapeye(Maykop) gitmiştim. Cumhurbaşkanımız Abdullah GÜL yine ilk Cumhurbaşkanı olunca sınır karakolunu ziyaret edince birileri düğmeye basıp vay senmisin sınır karakoluna gelen deyip o sınır karakolunda ki askerleri infaz etmişlerdi. Şimdi tekrar Cumhurbaşkanı Abdullah GÜL tekrar sınır karakollarını ziyaret edince yine aynı karanlık güçler Cumhurbaşkanına inat biz o sınır karakolunu yine hiç acımasızca vururuz demeye getirip Türkiye’nin 26 askeri hiç acınılmadan katl edildi.

Ben ilkokuldayken Tercüman gazetesi evimize girdiği dönemlerde Özgürlük savaşçısı Molla Mustafa Barzani ŞAH ’a karşı savaşırken başarılarından dolayı sevincimizden göklere uçardık. Şimdi ise hiçbir Kürt’ü sevmemeye şartlandırıldık. O dönemleri çok iyi hatırlarlar sanırım Sayın GÜL, ERDOĞAN, ARINÇ, ŞAHİN gibi ağabeylerimiz.

İşte bu yüzden eskimiş olan fakat şartlar karşısında eskimemiş olan görüşlerimi haksız yere ölen tük insanlık için yayınlamaktayım. Bu çapraşık bakış açıma ne kadar yoğun tepki alacağımı bilmeme rağmen yayınlamak mecburiyetindeyim.

                          X                          X                         X                       X

Türk askeri ölüyor, öldürüyorlar. Çok görkemli bir şekilde cenaze merasimleri düzenleniyor. Şehitlik nutukları atılıyor. Şehitliğe defnediliyor. Kalanlara maaş bağlanıyor. Çocukları da devlet imkanlarından yararlandırılıyor.

Peki ya Kürt dağda öldüğü zaman ne oluyor? O bu devletin bir ferdi olarak bile görülmüyor. Çünkü bir kere devlete karşı. Ayrıca ölenlere ceset, leş gibi terimler kullanılıyor. Ölüler ise kimsenin katılmadığı ya da birileri tarafından mezarlığa ailesine bırakılarak hummalı bir şekildeymiş gibi bırakılıp kaçılıyor. Kürt aile ise per, perişan. Ne yapacağını bilemez durumda. Çünkü ailenin çocuğu terörist. Ailenin utancı ise boyunu aşıyor. Sinirli, yorgun, bitkin, moralsiz, bitik bir vaziyette ne yapacağını bilmeden kendi haline dahası canından sevdiği evladıyla baş başa bırakılıyor. Yani açıkçası bir nevi cezalandırılma uygulanılıyor. TECRİT.

Ortada taltif eden yok, aksine iteleyen, kakalayanlar ve küfredenler var. Tamamen kötü gözle bakılıyor. Cenazeye kimse uğramadığı gibi cenaze evine de uğrayıp baş sağlığı dileyen yok. Bitkin aileye kimse yemek getirmiyor. Şehitlik şilti verilmiyor. Aileye maaş bağlanmıyor. Eşi, çocukları ya da aile büyükleri devlet imkanından yararlanamıyor.

Ortada iki aile tipi var. Bir devletten tarafa olup ölen insanların Şehit aileleri ve çocukları. Diğerleri ise devlete karşı bir sebepten dolayı savaşıp ölen insanların Şehit olamayan terörist, leş, ceset mertebesindeki Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarımız.

Şöyle bir düşünün. Bu olay tam tersine olmuş olsa idi ve buna karşı o Şehit olan kişinin aileleri nasıl dayanabilirlerdi, acaba? O kadar ödüller verilmesine, Şehit mertebesinde karşılanmalarına, maaş ve devlet imkanını tepe tepe kullanmalarına rağmen nasıl mağdur olduklarını o Şehidin aile fertleri bilirler. Yandan gazel okuyanlar bilemezler.

Peki, Şehit mertebesinde olmayıp da terörist mertebesinde muamele gören dağdaki ölen Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı şahsın ailesinin durumunu Şehit olan kişinin ailesi anlayabiliyor mu dersiniz? Kendi Şehit çocuklarına ağlayan ailenin öteki pozisyonda ki terörist şahsın ailesinin de ölen çocuklarına ağlayamamalarını Şehit ailesi anlayabiliyor mu, acaba?

Bizler olaya tek yönlü şartlandırılmışız. Bize neye ağla derlerse biz ona ağlarız. Kime lanet okuyun derlerse biz de ona lanet okuruz. Mantalitemiz bu. Doğru yanlış düşünmeyiz. Kim haklı kim haksız olayı vicdanlarımız da tartmayız. Zamanında bu işe çözüm aranmayışına aldırmayız.

Ortada olan gerçek nedir? İki tarafında cenazesinin olması olayıdır. Bir cenaze makbul, diğer cenaze ise lanetli. Bir aile makbul diğer aile ise fecaat içinde. Bir aile maaşlı diğer aile maaşsız. Bir aile devlet imkanlarını sonuna kadar tepe tepe kullanıyor diğer aile ise her türlü zulmü hak ediyor. Sorarım size adalet mülkün temeli diye slogan at ondan sonra kendi vatandaşına zulmet. Bu hak mı, bu adalet mi? Bu işte iki tarafta kurban. Var mı bunun ötesi. Birde şişine şişine devlet erkanı bize birde nutuk atarlar. Gücün yetiyorsa bunun hesabını Süper güçlerden silah tedarik edenlere çatın da görelim sizin babayiğitliğinizi.

Peki burada iki aileye uygulanan hak mıdır? Bence değildir. Bu iki ailede bu devletin vatandaşı değil midir? Evet devletin vatandaşlarıdırlar. Biri bekleyen bekçi diğeri ise devletine asi. Zamanında eğitememişsin, imkanlarını göz ardı etmişsin, gelirler arasında uçurumlar yaratmışsın, tek millet, tek bayrak, tek dil, tek kültür mavralarıyla senin içinde büyümüş gelişmiş insanları öteleyip beşinci sınıf muamelesine tabi tutmuşsun, derin devletin kucağına itmişsin, mafyaya pazarlamışsın ve de bu halkı iyi yönlendirememişsin.

Acaba, hiç düşünüyor muyuz ki yanlışlık yaptığımızı? Sümme haşa, asla ve kat’a devlet yanlış yapmaz mantalitesi içersinde ham hayal uyku durumunda yüzüyoruz / yüzdürülüyoruz. Türkiye Cumhuriyetinden zamanın da Bosna’ya, Çeçenistan’a, Abhazya’ya, Afganistan’a, ve daha nice bilemediğimiz başka ülkelere giden Mücahitlerimiz Şehit addediliyorlar.  Bu asi ve o ülkelerin iç işlerine müdahale eden Mücahitler o ülkelerce de terörist olmalarına rağmen bizler bu ülkede onların gıyabında cenaze namazı kılabiliyoruz. Şehit olduklarını farz ettiğimiz için. Bizim ülkede de ölen teröristlere dünya insanları özgürlük savaşçıları olarak tanımlıyorlar. Hadi buda önemli değil diyelim.

Asıl konuya gelelim. Öyle ya da böyle ölen bu ülkenin insanları. Devlet yanlısı ya da devlet karşıtı. Bırakalım bunların değerlendirmesini Allah’ın insanları yargıladığı mahşer gününe bırakalım.

Bu kavgayı kimin başlattığını ve çıkarlarının olduğunu bilsek de artık hiç bir önemi yok. Fakat bu savaşı öyle ya da böyle bitirmek istiyorsak ve kardeşin kardeşini öldürmesini bitirmek istiyorsak olaya acil çözüm bulmalıyız. Kimin haklı ya da kimin haksız olduğuna bakmadan. Bunun yolu birçok yöntemle olabilir. Değişik uygulamalar tartılıp denenebilir.

Biz ilk önce birbirimizden nefret etmemeyi öğrenmemiz gerekiyor. Karşı tarafı itham ederken pis, adi, leş, ceset ve başka kötü terimleri kullanmaktan vaz geçmeliyiz. Aynı ülkede yaşayanları aynı statüde görmeliyiz. Kullandığımız hakları karşı tarafa da sunmalıyız. Anca çözüm böyle gönülden, içten gelerek, hakir görmeden, senin canın yanmış gibi davranarak, karşı tarafı incitmeden, değer vererek şevkatli bir şekilde hareket edersen bu iş gerçekleşir.

Atılacak en önemli adımlardan birisi cesaretle karşı tarafın cenazesine çağrılıp cenazeyi beraber omuzlayıp bir yerinden sende, bende elini ve elimizi işin içine değdirerek o şahsı defnetmeliyiz.

Devleti temsil edenler Türk kardeşimizin cenazesine BDP’lileri çağrılmalı. Terörist olarak gördüğümüz Kürt kardeşlerimizin cenazesine de MHP’liler çağrılıp cenazeler öyle defnedilmelidir ki yürekler karşılıklı olarak görülmeli ve bilinmelidir.

Ne yazık ki bu duruma halk da, her iki fikri akımda ve her iki parti yandaşları da hazır değiller. Ne zaman hazır olunursa savaşta o zaman otomatik olarak bitecektir.

Olur mu dersiniz bu iş? Bilemiyorum. Bence olmaz. Çünkü her iki halk da buna hazır değil. Peki biz bu durum karşısında nereye doğru gidiyoruz? Açıkçası iç savaşa doğru gidiyoruz. Bundan kim zararlı çıkacak? Elbette ki her iki toplumda zararlı çıkacak.

Bu işten kim karlı çıkacak? İşte hem kolay hem de çok zor bir soru bu. Çok kolay dış güçler diyebilirsiniz. Silah tüccarları diyebilirsiniz. İsrail diyebilirsiniz. Ermeniler diyebilirsiniz. İngiliz, Çin, Avrupa, Yunanistan, Bulgaristan, Rusya, İran, diyebilirsiniz. Ama bunların hepsi afaki cevaplardır.

Asıl gerçekten kim karlı çıkar bu işten? Aaah bir bilseniz, ah. Kimler, kimler karlı çıkar. ABD Pijak’ı desteklediği sürece ve kuzey Irak’ı terk etmediği sürece ve biz ABD’ye gebe kaldığımız sürece bu savaş, bu kanayan yara kapanmazda bitmezde. Neyse. Hadi arkadaşlar tiyolar belli. Ben sorumu soruyorum sizlerde derslerinize iyi çalışın bakalım. Hadi görelim cevapları. Kimler nasıl cevaplar verecek bakalım. Ben not vermeyeceğim korkmayın. Notları siz kendi kendinize vereceksiniz. Her yorum bir not olacak karşı taraf için.

Bu olayların içine itilip kurban olan her iki tarafın fertleri için Allah rahmet eylesin. Allah bizi bu şartlara iten çıkarcılardan ve menfaatçilerden kurtarsın. Amin.

Kin İçten İçten Kor Gibi Yanıyor

Ben bu yazıyı yazdığım zaman BDP Meclise girmeme kararı almıştı. Şimdi ise Mecliste. En zor görevde BDP’nin sırtında. Allah yardımcıları olsun deyip o zaman yazmış olduğumuz yazıya devam edelim.

                         X                        X                            X                             X

BDP Meclisi tanımayarak özerkliğini koparmaya çalışıyor. AB’den herhalde bu konuda yeşil ışık almış olabilir / yakılmış olabilir. BDP’lilerin bu çıkışını Kürt halkı onaylıyor mu belli değil. Ama BDP ise bunu Kürt halkı onaylıyormuş gibi kafa tutup birde caka satıyor. Olan Türk halkıyla Kürt halkına oluyor. Caka satanların her iki tarafta da keyifleri gıcır. Bu savaşın nasıl biteceğini bilmek mümkün görünmüyor. Herkes kendine göre haklı. Haklı olmak bu işte yetmiyor. Devlet resmi olarak süper güçlerle iş birliğinde. Kürt direnişçilerde resmi olmayan yani gayri resmi olarak süper güçlerin uzantılarından çok rahat mühimmat satın alabilmektedirler. Oyun çok güzel. Plan çok güzel. Şıkır şıkır işliyor. Türk ve Kürt halkının egoları tatmin ediliyor. Her iki durumda da her iki halk aynı anda ağlıyor ve aynı anda sevinç naraları atıyor. Bizse tarafsız bir gözle olayı izlemeye ve tarafsız kalmaya aklıselim olmaya çalışıyoruz.

Kürt halkı her Şehit cenazesinde farkına varılarak ya da farkına varılmayarak aşağılanıyor. O yüzden bizlerde Türk olmadığımız için aba altından sopa gösterilerek bizlerde aşağılanmış oluyoruz. Ama Çerkeslerde Şehit oluyor mantalitesinin hiçbir geçerliliği yoktur. Varsa yoksa her şey Türklük içindir. Gerisi teferruat, kandırmacadır. Çıkar hanesinin ibresi Türklere çalışıyor. Kesin olarak Çerkeslere ya da diğer azınlıklara çalışmıyor. Enayi değiliz. Her şeyi gözlemleyebiliyoruz. Biz sadece satranç tahtasında bir piyonuz. Bunu bilelim. Cumhuriyet kurulalı 87 yıl oldu. Hiç bir şey lehimize gelişmedi bugüne kadar. Her şey aleyhimize gelişiyor. Gün geçtikçe bitip yok olup asimile ile birlikte Türklüğe katkı sağlıyoruz. Çerkeslerin, Arnavutların, Boşnakların, Lazların, Arapların nüfusu azalıyor ve Türkleşenlerin nüfusu çoğalıyor ne yazık ki. Türkler bu işten karlı çıkmaya devam ediyorlar. Ondan sonra ülkenin ekmeğini yiyorsunuz ve de yediğiniz ekmeğe ihanet ediyorsunuz diyorlar. Evet yediğimiz ekmeğe ihanet edelim ki varlığımızı koruyabilelim. Kimse artık bu numaraları yutmuyor. Bu külleri artık yutmak istemiyoruz.

Dış mihraklar Osmanlı size ne verdi, Türkiye size ne verdi diyorlardır muhakkak. Biz Saddam Hüseyin’i devirdik Kürt devletini kurduk, İran ve Türkiye’yi de böldük mü alın size orta doğuda koca bir Kürt devleti diyebilirler ve de demektedirler de. O zaman iş de olacak aş da olacak dedi mi işsiz, güçsüz, aşağılanmış, itilmiş, kakılmış, Kürt gencinin dağa çıkmaktan başka şansı kalmıyor. Siz zavallı Kürt gençlerini aşağılayacağınıza yanı başlarında ki İsrail’e ve süper güçlere bakın yoksa olan Kürt halkına oluyor. Kürt annelerin, babaların, eşlerin, çocukların, kardeşlerinde yüreği yanıyor. Sadece olaya tek yönlü bakarak işin içinden çıkılmaz. Oyları al sonra sırtını dön. Yok öyle yağma Hasan’ın böreği. Aşağılanmış, itilmiş, kakılmış, ötelenmiş, bugüne kadar yatırım götürülmemiş, sadece vaat edilmiş ve pansuman tedavilerin sonunda mahv olan bir halka şans tanınmalıdır.

Ne zaman Kürt halkına insanca muamele uygulayacaksınız? Devamlı bir şekilde ne zaman kültürlerini, dillerini, adet ve ananelerini, Kürt halkının kendi milletvekillerini kendilerinin seçebilme hakkını kendilerini devredeceksiniz? Bin yıldır Kürtleri tahakküm altında tutuyorsunuz. Yıllardır Türklerin yaptıkları hataların ceremesini niye Kürtlerin sırtına yüklüyorsunuz? Bu hak mıdır, hakikat midir? Bunun vebalini nasıl ödeyeceksiniz? Türk’ün Türk’ten başka dostu yoktur felsefesinin ceremesini diğer azınlıklar mı çekmek zorunda? Sen sevme, sen kin besle, sen aşağıla ondan sonra da Kürtler ihanet etti de? Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu? Vesselam.

abidegayijergn@gmail.com

Ergün GÜLDAL