İngilizlerin ve Osmanlıların yardım vaatlerine inanıp inanılmaz derecede
orantısız bir güce saldırıp halkımızı perişan etmezdik. Tarihi geri sarmak mümkün değil elbette; ancak o günlerde savaş yerine anlaşmayı becerebilseydik, bugün Gürcistan gibi, Ermenistan gibi, Kazakistan gibi bağımsız devlet statüsüyle tarih sahnesinde yerimizi alabilirdik pekala.
Üstüne üstlük sürgün sürecinde gidilen ülkelerde, bitmeyen bir minnet duygusu ve güce tapınma histerisine kapıldık.

Osmanlı'da paşa olduk, Ürdün'de saray muhafızı, Türkiye'de polis ve istihbaratçı... Yani biz memur olmayı pek sevdik. Emir altına girince de sadakatımızla parmak ısırttık.

Emir altına girenler hiçbir zaman politika üretemez; sadece başkalarının politikalarının iyi bir uygulayıcısı olurlar.

147 yıldır bu böyle sürüp geldi.
...
Sürgün ve soykırımın 147. yılında Çerkesler sorunlarının siyasi olduğunu kavradılar.

Taleplerinin siyaset yoluyla dile getirilmesi gerektiği konusunda hem fikir oldular.

Çerkes meselesinin Türkiye ve Dünya gündemine taşınmasının projelerini ürettiler.

Mücadele yöntemleri geliştirdiler.

Ve çıtayı çok yükseklere taşıdılar.
Bu oluşum ve politik örgütlenme "Çerkes Hakları İnisiyatifi”(ÇHİ) olarak ortaya çıktı.
Çerkeslerden böyle bir çıkış beklemeyen muhatapları, önce büyük bir şaşkınlık yaşadılar. Ama hemen toparlanıp karşı saldırıya geçtiler.
Psikolojik savaş yöntemlerini bütün incelikleri, bütün detaylarıyla devreye soktular.

Psikolojik savaş iki şekilde yürütülür:
Birincisi, bir hareketi karalama, aşağılama ve etkisizleştirme için her türlü bel altı vuruş ve ahlak dışı söylem geliştirilir.
İkincisi, hareket engellenemezse, görmezden gelme yok farzetme taktiği uygulanır.

...
ÇHİ'ye karşı psikolojik savaşı yürütmek için Rusya'nın, Türkiye'nin ve ABD'nin memurları hemen harekete geçti ve tezvirata başladılar:
“Bu hareket sipariş bir harekettir.”
“Bu eylemler sipariş eylemlerdir.”
“Çerkeslerin oyunu alabilmek için bunları ortaya sürdüler.”
“Mafyayla bağlantıları var.”
“Paraları Amerika'dan geliyor.”
“Yok yok Pensilvanya'dan geliyor, dekontlarını gördük.”
“Sadece otobüs paraları 100 milyar Lira tutmuş.”
“Çıktıkları televizyon kanallarından belli zaten kimlerin adamı oldukları.”
“Milletvekili olmak istiyorlar, bütün dertleri bu.”
“Onlarda para çok, otobüsler onun için bedava.”
“Dolandırcı ve batakçı bunlar.”
“Kurumlarımızı ve halkımızı tehdit ediyorlar.”
“Yetkiyi kimden almışlar?”

ÇHİ muhalif bir harekettir; klasik manada sol ve sağ kanatlarıyla muhalif bir hareket...

Psikolojik savaşı yürütenler bunu çok iyi bilmelerine rağmen, onu itibarsızlaştırmak için, “bu hareketi iktidarın yönlendirip, Çerkeslerin oyunu almak için ortaya sürüldüğü” yalanını uydurdular.
Görüldü ki devlet ve düzen partilerinin tamamı ÇHİ'den ve onun eylemlerinden son derece rahatsızlar. Başbakan televizyonda ÇHİ mitinglerini göz önüne alarak, "Bakın şimdi de Çerkesler çıktı. Biz Anadil eğitimine karşıyız” deyince tamamı ters köşe oldular. “Bunları iktidar yönlendiriyor” yalanını yayanların siyasi anlamda namuslu olmadıkları ortaya çıktı.

Rusya'nın, Türkiye'nin ve ABD'nin memurlarından asla özeleştiri beklemiyoruz. Ancak, söylenen bu yalanlara inanıp bu koroya katılan iyi niyetli insanlara, özeleştri yapmaları kaydıyla, kapımızın sonuna kadar açık olduğunu da belirtmek istiyoruz.
Birilerine dayanarak yaşamaya alışmış olanlar, halkın gücünün ne demek olduğunu asla anlayamazlar.
“Paraları Amerikadan geliyor” diyenlerin akılları yetmiyor halkın en büyük güç olduğuna.
ÇHİ bir halk hareketidir ve bütün gücünü de Çerkes Halkı'ndan almaktadır. Düzenlemiş olduğu mitinglerin finansmanı Çerkes Halkının yürekli evlatları tarafından karşılanmıştır. Analarının aksütü gibi helal kazançlarını Çerkes Davası için harcayabilen o insanlara ne mutlu.

Kimin kaç lira verdiği de, bu paraların nerelere harcandığı da kuruşuna kadar kayıtlarımız altındadır.

...
“Bunlar milletvekili olacaklar, onun için bu hareketi başlattılar” yalanını uydurdular.

Seçimler geldi geçti ancak ÇHİ kadrolarından milletvekilliği için müracaat eden olmadı. Bu yalanı uyduranlar, yalancının mumunun yatsıya kadar yandığını hesap edemedikleri için şimdi söyledikleri yalanlarla başbaşa oturup zehirlerini içlerine akıtıyorlar.

Peki biraz olsun utanıyorlar mı acaba?
...

Tabii bu hareketin topluma mal edilebilmesi için medya desteğine ihtiyacımız vardı. İstisnasız bütün medya organlarının kapısı çalındı. Ama kapılar duvar olup yüzümüze kapandı. Bu kapıların bir kısmının açılmasında emeği geçen gizli kahraman dostlarımıza ayrıca teşekkür ediyoruz.

Medyada önce sağ cenah bize kapılarını açtı. Ama hemen senaryolar yazarak bunu aleyhimize kullanmaya kalktılar.

Ancak daha sonra sol cenahtan Cumhuriyet Gazetesiyle yapılan tam sayfa röportaj ve Cem Tv'de yapılan programları görünce tezviratlarını devam ettiremeyerek orta yerde öylece yutkunup kaldılar ve bu sefer de görmezden gelmeyi tercih ettiler.

...
“Yetkiyi kimden aldınız” diyenlere en güzel cevabı ise halkımız 12 Mart'ta Ankara'da, 17 Nisan'da İstanbul'da verdi.
24 Temmuz'da da Eskişehir'de gerekli cevabı verecektir.
Tüm bu psikolojik savaşın etkisinde kalıp bir dönem ÇHİ'ye tavır almış iyi niyetli insanların her zaman başımızın üstünde yeri vardır. İstedikleri an ÇHİ meşalesinin altına gelebilirler.
...

Psikolojik savaşta ikinci taktik, hareket engellenemezse görmezden gelme  ve yok farz etme politikasıdır.
Çerkeslerin sitelerini bu Temmuz sıcağında bir gezin bakalım.
Ne var ?
Şenlik, şölen, eğlence, gece.
Başka ne var ?
Sadece sineklerin vızıltısı var.
ÇHİ'nin Eskişehir mitingi Orta Anadoluya yerleştirilmiş bir dinamit gibi... Dinamitin fitili yanmaya devam ediyor ama birilerinin gözleri kapanmış görmüyor, kulakları tıkanmış duymuyor, kalpleri taşlaşmış hissetmiyor.
24 Temmuzda ÇHİ'nin Eskişehir mitingi bir volkan gibi patlayıp deprem yarattığı zaman, sarsıntıdan birileri oturdukları yerlerden düşecek.
Nedir gözlerini kör eden?
Nedir kulaklarını sağır eden?
Nedir kalplerini hissizleştiren?
Bu anlaşılmaz tavrın sebebi nedir?

Eskişehir'de 24 Temmuz'da sanki Patagonyalıların talepleri dile getirilecek?
Sanki Çerkeslerin değil de, Aborjinlerin asimilasyonuna karşı çıkılacak?
147 yılda binlerce gece, yüzlerce şölen ve şenlik yapıldı.

Sanki bütün işlerimiz tamam olmuş da, hala şölenle, şenlikle vakit geçiriyoruz.

...
147 yıllık diaspora tarihinde Çerkesler iki defa siyasi talep içeren miting yaptılar.

Şimdi de üçüncüsüne hazırlanıyorlar.
Bunu görmezden gelmek, buna tavır almak, katılmamak için bahaneler uydurmak, yani kısacası ipe un sermek... bunlar siyaseten namuslu tavırlar değildir.
Yapılanlar ortadayken hala niyet okumaya çalışmak abestir.

Unutulmasın, birgün tarihin terazisi hepimizi tartacak.
İnanın o gün pişmanlığın bir faydası olmaz.

İyi niyetine inandığımız her Çerkesi ve Çerkes dostunu, tek tek mitinglerimizde yer almaya ve bu tarihi anlara tanıklık etmeye çağırıyoruz.

Kimsenin sözüne bakmayın, aklınız rehber olsun.

Murat Özden